خدا حافظ همین حالا…

دوسال پیش توی همین روزا به وسیله یکی از دوستام با دنیای وبلاگ نویسی و بلاگفا آشنا شدم دوسال پیش تو همین روزا یه وبلاگ ساختم اونجا دوستای خوبی داشتم همونجا بود که با وبلاگ عاقد آشنا شدم همونجا با بیشتر شماها آشنا شدم

بعد وبلاگ جوجو رو ساختم که به دلایلی کلا از صحنه روزگار پاک شد

بعد دفتر خاطرات خودمو دختر عموهامو ساختیم و با دختر عموهام کلی روزای خوب داشتیم

خوب مشکلات بلاگفا باعث شدم کوچ کنم وردپرس و اینجارو ساختم

حالا دوسال گذشته

روز اولی که شروع به نوشتن کردم قلبم شکسته بود درسم تموم شده بود یه جا میخواستم واسه سرگرمی و آرامش یه جا میخواستم که دغدغه نداشته باشم یه جای آروم و دور از هیاهو یه جا که بهم انرژی مثبت بده ، پس نوشتم و تقریبا اونچیزی که میخواستم بدست آوردم

همه چیز خوب بود تا اینکه دنیای واقعی واردش شد همیشه ورود چیزای خوب چیزای بد رو هم همراهش داره وابستگی ها بیشتر شد بیشترو بیشتر، از وابسته شدن دل خوشی ندارم دیگه اینجا اونچیزی رو که من میخواستم بهم نمیده دیگه انرژی مثبت نمیده، دارم انرژی منفی میگیرم از کجا نمیدونم؟!

هرچند دلم نمیاد از اینجا برم دوستای خوبی دارم اینجا که هیچ کجا دیگه نمیتونم مثلشون رو پیدا کنم بعضیاتون رو خارج از نت میتونم پیدا کنم ولی بعضیاتون رو نه دلم برای همتون تنگ میشه، شاید یه روزی گذر من به شهرتون افتاد یا گذر شما به شهر من خوشحال میشم همتون رو ببینم، شمارو تطبیق بدم با اونچیزی که تصور کردم

حالا دارم میرم میخوام به درسام برسم،زبان رو حتما پی جور بشم، سفت و سخت بگردم دنبال کار خوب، شاید بالاخره رفتم و کلاس منبت کاری اسم نوشتم و اوه اوه کلاس ورزش هم که حتما میرم از اینایی که رقصه ولی رقص نیست خدارو چه دیدی شاید شاهزاده سوار بر اسب سفید هم اومد و ما هم سوارش شدیم

همتون رو دوستدارم بعضیاتون بیشتر

درآخر یادگاری هم بنویسید شاید یه وقتی برگشتم

به قول خارجیا فارول به وقول خودمون بدرود